Archive by Author

Felix Baumgartner

11 Xuñ

O deportista austríaco Felix Baumgartner gañouse un lugar nos libros de Historia tras converteuse no primer ser humano en romper a velocidade do son en caída libre. Despois de volar hasta a estratosfera, a unha altura de 39.045 metros, a bordo dunha cápsula espacial impulsada por un globo aerostático cheo de helio, Baumgartner saltou hacia a superficie terrestre,alcanzando no descenso unha velocidad  de 1.342,8 kilómetros por hora, e aterrizou a salvo no deserto de Novo México despois de 4 minutos e 20 segundos de caída libre. Millones de persoas de todo o mundo presenciaron a súa hazaña, que levou a cabo enfundado en un traje presurizado, co fin de protexerse das temperaturas de hasta 70 graos baicçxo cero que rexistranse na estratosfera.

O aventureiro austríaco, que preparose dende hai cinco anos para esta misión, pode presumir de romper simultáneamente tres récords: ser o primeiro en supera a velocidad do son sen axuda mecánica, realizar o salto con paracaídas desde máis altura e ascender en globo ao punto máis alexado de teerra firme.

 

 

Miguel Lorenzo Iglesias

Advertisements

Compostos de carbono

9 Xan

Miguel Lorenzo Iglesias

Os compostos aos que da lugar no carbono poden agruparse en:

– Acíclicos: son compostos de cadea aberta. Cada átomo de carbono destas cadeas caracterizase polo  número de átomos do carbono ao que vai unido, denominase primario, secundario ou terciario según esté unido a 1, 2 ou 3 átomos de carbono.

– Cíclicos: son compostos de cadea pechada. Se o ciclo so o forman átomos de carbono, a serie chamase carbocíclica, e se estos combinanse con outro tipo de átomos (osíxeno, nitróxeno, azufre), chámase heterocíclica. Se o composto ten mais dun ciclo nas súas estructuras, chámase policíclico.

– Aromáticos: son unha amplísima e moi importante serie de compostos derivados do benceno.

IMPULSOS EM

9 Xan

Miguel Lorenzo Iglesias

O término Impulso EM é:

Radiación electromagnética ven dunha gran explosión ou un campo magnético que estoupa intensamente, é causado por la forza de empuxe do efecto Compton en electróns e fotoelectrones dos fotóns dispersados nos materiais do aparello electrónico ou explosivo, o a su alrededor. Os campos eléctricos e magnéticos resultantes poden interferir nos sistemas eléctricos e electrónicos provocando picos de tensión que poden danarlos. Os efectos non solen ser importantes mais alá do radio do estoupido  da bomba a non ser que esta sea nuclear ou esté diseñada específicamente para producir unha onda de choque electromagnética.

O impulso EM tamén se pode definir como emisión de enerxía electromagnética de alta intensidad nun breve periodo de tempo.