Arquivo | Xaneiro, 2013

Hercio

31 Xan

Daniel Cabaleiro Rocha 1ºF
senoidalO hercio, hertzio o hertz (símbolo Hz), é a unidade de frecuencia do Sistema Internacionl de Unidades.Recibe este nombre polo físico alemán Heinrich Rudolf Hertz, que descubriu a propagación das ondas electromagnéticas.
Un hercio representa un ciclo por cada segundo, entendendo ciclo como a representación dun suceso. Por exemplo, o hercio se aplica en física a medición da cantidad de veces por segundo que se repite unha onda.
A magnitude que mide os hercios denominase frecuencia e é, neste sentido, a inversa do período.
Un hercio é a frecuencia dunha oscilación que sufre unha partícula nun período dun segundo.

Enerxía

31 Xan

Daniel Cabaleiro Rocha. 1ºF
O término enexía ten diversas aceptaciones e definiciones, relacionadas coa idea dunha capadidade para obrar, transformar ou poñer en movemento.
En física, enerxía definese como a capacidade para realizar un traballo. En tecnoloxía e economía, (enerxía) refirese a un recurso natural para extraela, transformala e darlle un uso industrial ou económico.
Enerxía en diversos tipos de sistemas físicos:
·Física clásica.
·Fisica cuántica.
·Física relativista.
·Enerxía química.
Unidades de medida de energía:
Imagen1

cliptografia

31 Xan

Judit Salgueiro Villar 1º F

¿Que é a cliptografia ?

É a técnica que protexe documentos e datos. O único obxectivo da criptografía era conseguir a confidencialidade das mensaxes. Para iso deseñábanse sistemas de cifrado e códigos. Neses tempos a única criptografía que había era a chamada criptografía clásica.

Funciona a través da utilización de cifras ou códigos para escribir algo secreto en documentos e datos confidenciais que circulan en redes locais ou en internet. A súa utilización é tan antiga como a escritura. Os romanos usaban códigos para ocultar os seus proxectos de guerra daqueles que non debían coñecelos, co fin de que só as persoas que coñecían o significado destes códigos descifren a mensaxe oculta.

A partir da evolución das computadoras, a criptografía foi divulgada amplamente, empregada e modificada, e constituíuse logo con algoritmos matemáticos. Ademais de manter a seguridade do usuario, a criptografía preserva a integridade da web, a autenticación do usuario así como tamén a do remitente, o destinatario e da actualidade da mensaxe ou do acceso.

A s cliptogafias ten unha historia que conta é longa e abunda en anécdotas. Xa as primeiras civilizacións desenvolveron técnicas para enviar mensaxes durante as campañas militares, de forma que se o mensaxeiro era interceptado a información que portaba non correse o perigo de caer en mans do inimigo. A partir do século XX, a criptografía usa unha nova ferramenta que permitirá conseguir mellores e máis seguras cifras: as máquinas de cálculo. A máis coñecida das máquinas de cifrado posiblemente sexa a máquina alemá Enigma:

unha máquina de rotores que automatizaba considerablemente os cálculos que era necesario realizar para as operacións de cifrado e descifrado de mensaxes.

http://www.informatica-hoy.com.ar/seguridad-informatica/Criptografia.php

http://es.wikipedia.org/wiki/Criptograf%C3%ADa

Atmòsfera Terrestre

31 Xan

Susy Salinas Guìa 1º F
A atmosfera terrestre é a parte gasosa da Terra, sendo por isto a capa máis externa e menos densa do planeta. Está constituída por varios gases que varían en cantidade segundo a presión a diversas alturas. Esta mestura de gases que forma a atmosfera recibe xenericamente o nome de aire. O 75% de masa atmosférica encóntrase nos primeiros 11 km de altura, dende a superficie do mar. Os principais elementos que a compoñen son o osíxeno (21%) e o nitróxeno (78%).
A atmosfera e a hidrosfera constitúen o sistema de capas fluídas superficiais do planeta, cuxos movementos dinámicos están estreitamente relacionados. As correntes de aire reducen drasticamente as diferenzas de temperatura entre o día e a noite, distribuíndo a calor por toda a superficie do planeta. Este sistema pechado evita que as noites sexan xélidas ou que os días sexan extremadamente quentes.
A atmosfera protexe a vida sobre a Terra absorbendo gran parte da radiación solar ultravioleta na capa de ozono. Ademais, actúa como escudo protector contra os meteoritos, os cales se trituran en po a causa da fricción que sofren ao facer contacto co aire.
Durante millóns de anos, a vida transformou unha e outra vez a composición da atmosfera. Por exemplo; a súa considerable cantidade de osíxeno libre é posible grazas ás formas de vida -como son as plantas- que converten o dióxido de carbono en osíxeno, o cal é respirable -á súa vez- polas demais formas de vida, tales como os seres humanos e os animais en xeral.
A atmosfera é a capa de gas que rodea a un corpo celeste. Os gases son atraídos pola gravidade do corpo, e mantéñense nela se a gravidade é suficiente e a temperatura da atmosfera é baixa. Algúns planetas están formados principalmente por gases, polo que teñen atmosferas moi profundas.

susy1

ASTRONOMÍA

31 Xan

Marta González Portas

A astronomía é a ciencia que estuda os corpos celestes do universo, como os planetas e os seus satélites, os cometas e meteoritos, as estrelas e a materia intelestear,os sistemas de estrelas, gas e polbo chamados galaxias e cúmulos de galexias ; estuda os seus movemento e os fenómenos anexionados a eles.

ASTRO

A palabra astronomía a podemos dividir en “astron” « estrela » en “nomos” « regra, norma » e en “logía” « estudo »

a astronomía surxe coa orixen da humanidade, o ser humano sempre tivo curiosidade polos astros.

A astronomía estudase por distintos campos:

Astronomía Observacional:


a)Astronomía visible
:

É a área da astronomía que para estudar o universo usa luz nunha pequena rexión do espectro electromagnético.


b)
Astronomía do espectro electromagnético ou radioastronomía:

A  radioastronomía é a rama da astronomía que estuda os obxectos celestes e os fenómenos astrofísicos.


c)
Astronomía de infravermellos:

A astronomía infravermella consiste na observación e estudo de fontes astronómicas a partir da radiación infravermella que emiten.


d)
Astronomía  ultravioleta:

Utiliza unha radiación electromagnética. De orixe natural provén principalmente do Sol.

g

                                                                                                     

 f)Astronomía de raios X:

Estuda a emisión destes raios dos obxectos celestes. A radiación de  raios-xé absorbida pola atmosfera, así que os instrumentos para captar raios-x  deben estar a grande altitude.


g)
Astronomía de raios gamma:

Estudo astronómico do cosmos a través dos raios gamma. A atmosfera terrestre protexe ao planeta da radiación gamma, por iso as primeiras observacións astronómicas dos fotóns gamma tiveron que realizarse mediante globos sonda e foguetes

raios gamma

Estrela Fugaz

31 Xan

Andrés Felipe Sánchez Guevara 1º F

As estrelas fugaces son fenomenos que ocorren na nosa atmosfera, o espazo fora da nosa atmosfera está cheo de diversos materiales de densidades moi baixas, estos materiales son pedazos de roca de tamaños variados que ó entrar en contacto coa atmosfera comeza a quemarse debido ao roze.

As estrelas fugaces son tamén chamadas meteoros, xa que o pedazo de roca deixa unha estela .

Ó conxunto de varias estrelas fugaces xuntas, adoitase chamar chuvia de estrelas ou chuvia de meteoros, nunha noite calquera con ceo despexado podense observar 10 meteoros cada hora, mentres que nunha chuvia de estrelas observanse preto de unha por minuto.

 

estrella_fugaz-300x201 estrella fugaz

Observatorio Radio Astronómico:

31 Xan

Judit Salgueiro Villar 1º F

É un centro de investigación dedicado ao estudo do ceo e dotado duns instrumentos para a observación dos fenómenos celestres. O concepto de observatorio astronómico experimentou unha profunda evolución con pasar do tiempo.Es na Idade Media cando se afirma a concepción de observatorio como lugar de reunión de astrónomos e instrumentos. Nos séculos sucesivos o observatorio instálase, polo xeral, nunha torre elevada da cidade.


Non obstante, despois dos primeiros decenios do século XX maniféstase a esixencia de afastarse da contaminación química e luminosa das metrópoles. Así se establecen os observatorios en lugares desérticos e elevados, onde o ceo nocturno é escuro e o número de dias serenos cada ano é moi elevado. Grazas aos extraordinarios progresos da física espacial e das técnicas de exploración automática do espazo, iniciouse a construción dos observatorios astronómicos orbitais.
Agora é posible para un astrónomo aproveitar as súas horas de observación cun grande instrumento, sentado comodamente no cuarto do seu instituto universitario, controlando o telescopio a distancia a través dun terminal conectado a un ordenador central que realiza todas as funcións do grande instrumento.
Os primeiros observatorios dos que se ten constancia teñen como principal propósito o coñecemento do mecanismo do firmamento, necesario para a agricultura, e que se entrelazaba coa función litúrxica. En Alemaña, encóntranse os restos do observatorio astronómico máis antigo que se coñece, o Círculo de Goseck, de polo menos 7.000 anos de antigüidade. Este primitivo, pero exacto observatorio suxire, que as xentes do Neolítico e da Idade do Bronce foron capaces de facer medicións astronómicas moito antes do que se cría e con moita máis precisión da que os científicos modernos imaxinaban.

iftshr
oiujky

http://www.astromia.com/glosario/observastronom.htm
http://www.cienciapopular.com/n/Astronomia/Observatorios_Astronomicos/Observatorios_Astronomicos.php